Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir


sayfa1/5
s.ogren-sen.com > öykü > Ders notları
  1   2   3   4   5
Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ABD, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir.

PALEOLİTİK ÇAĞ = (Besin Toplayıcılığı Dönemi)

Yunanca Palaios = eski, Lithos = taş kelimelerinden türetilmiştir. ( = Eski Taş Devri = Yontma Taş Devri)

  • Alt Paleolitik

  • Orta Paleolitik

  • Üst Paleolitik

olarak üç evreye ayrılır.

ALT PALEOLİTİK: (G.Ö. 2 milyon – 140.000)

Bu dönem insanları iki ayağı üzerinde dik durabilen (bipedalizm) ellerini kullanarak alet üretebilmekteydiler. Homo erectus insan türü ortaya çıkar. Bu tür, ürettikleri aletler ile basit çakıl taşlarını yontarak basit yongalama tekniğiyle aletler yaptılar.

Başlıca Merkezleri:

Yarımburgaz Mağarası, Karain Mağarası, Küllününini (Elazığ), Etiyokuşu (Ankara).

ORTA PALEOLİTİK: (G.Ö. 140.000 – 30-40.000)

Taş alet yapımında sistematik bir yongalama tekniği ortaya çıkar. İnsanlar geçimini avcılıktan sağlayan ve küçük gruplar halinde yaşayan neandetal türündendir. Cenazeler gelişigüzel atılmayıp özel olarak hazırlanmış mezarlara gömülmüştür.

Başlıca Merkezleri:

Yarımburgaz, Karain.

ÜST PALEOLİTİK:

Düşünen insanın ortaya çıkışı,

Homo Sapiens Sapiens türü ortaya çıkmıştır.

Boynuz ve kemikten yapılmış aletler çoğalır.

Başlıca Merkezleri:

Yarımburgaz, Karain, Küllününini.
MESOLİTİK = EPİPALEOLİTİK ÇAĞ (İ.Ö. 10.000 – 8.000)

Mesos + lithos

Mikrolit denen küçük taş aletler ürettiler.

Çakmak taşı ve obsidien kullanıldı.

Tahıl üretim sürecine girilmiştir.

Başlıca Merkezleri

Karain.
NEOLİTİK ÇAĞ = İlk Köy Toplumları (İ.Ö. 8.000-5500)

Neos + Lithos = Cilalı Taş Devri = Yeni Taş Çağı = İlk Üretimcilik Dönemi adlarıyla da anılır.

  • Doğal barınaklar yerine konutlar inşa edildi.

  • Yerleşik köy yaşamına geçildi.

  • Avcı-toplayıcı ekonomiden tarım ve hayvancılık ağırlıklı besin ekonomisine geçildi.

  1. Akeramik Dönem = Pre-Pottery Neolithic = Çanak Çömleksiz Evre (8000-7000) İlk Tarımcı Köy Toplulukları

En iyi temsil eden merkez Halen-Çemi’dir. Batman İli’nin Kozluk ilçesi yakınlarındadır. Bu kültürün Levant adı verilen Ürdün ve Filistin Bölgesi’nde geliştiği düşünülüyordu. Ancak Güney Doğu Anadolu’da keşfedilen merkezlerle bu sav çürüdü.

Başlıca Merkezleri:

Çayönü (Ergani-Diyarbakır).

Çanak-Çömleksiz Neolitik A

  • Evler yuvarla planlı ve çukur evlerdir.

  • Üretim ekonomisine geçilmemiştir.

Başlıca Merkezleri:

Çayönü.

Çanak-Çömleksiz Neolitik B

  • Evler dikdörtgen planlıdır.

  • Bakır ilk kez işlenmeye başlanmıştır.

  • Gömüler, ata kültürüyle ilgili olarak gömülüyordu. Cesetten ayrılan kafatası çamurla sıvanıp göz oyuklarına renkli taşlar veya deniz kabukları yerleştiriliyordu. Bu tip inanış, Madagaskar adasında yaşayan Merina ve Betsileo kabilelerinde de vardır.

  • Nevali Çöri’de 4.yapı katında kutsal bir yapı ortaya çıkarıldı.

Başlıca Merkezleri:

Çayönü, Nevali Çöri = (Ş.Urfa yakınlarındadır).

Geçiş Evresi = Çanak Çömleksiz Neolitik C

  • Yerleşme alanları küçülmüş,

  • Ölüler extramural gömülmüş,

  • Çayönü temsil eder.

Yöresel farklılıklara rağmen Batı İran’da Sina Yarımadası’na kadar Akeramik Neolitiğin yayıldığı belirlenmiştir.

  • Akeramik dönemde kültür Doğu Anadolu için Mezopotamya ve Doğu Akdeniz etkili, Orta Anadolu Akeramik kültür yerel bir özellik göstermiştir.

  1. Erken Neolitik (İ.Ö 7000-6500)

En önemli merkezi Çatalhöyük’tür. Evler tek katlı ve düz damlıdır. Doğu-Batı Çatalhöyük olarak ayrılan yerleşmenin batısı Kalkolitik, doğusu Neolitik yerleşmeye sahne olmuştur. Çatalhöyük’te maden X. tabakada görülür. Ergani kökenli bakır Gülek Boğazı’ndan kurşun ve Kızıldeniz’den gelen deniz salyangozu kabukları yapılan ticareti gösterir.

Başlıca Merkezleri:

Kuruçay: Kuruçay’da Neolik ve Erken Kalkolitik Dönem’de tarım ve hayvancılığın uygulanmadığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla bu durum kara avcılığı ve ticaret ağırlıklı bir yaşam sürdürdüğü düşünülmektedir.

Höyücek (Kutsal bir mekân bulunmuştur), Bademağacı, Erbaba, Hacılar, Yumuktepe (Mersin), Amik Ovası: Suriye ve Lübbnan’ın Akdeniz kıyısı yerleşmeleriyle irtibatlıdır.

  1. Geç Neolitik (İ.Ö. 6500-5500)

  • Hayvan besiciliği ve tarıma daha fazla önem verilmiştir.

  • Yapılarda kapıya rastlanmıştır (Hacılar).

  • Avcılık artık gerilemiştir.

  • Ama tanrıça heykelciği yapımı artmış, bu heykelciklere erkek çocuk eklenmiştir.

  • Kutsal alanlar unutulmuş, ev tapınımları önem kazanmıştır.

  • Ölüler evlerin içine değil, açık avlulara gömülmüştür.

Obsidien: Doğu Anadolu’da Bingöl, Nemrut, Süphan, Ağrı Dağları, Kars ve Erzurum yöresinden; Orta Anadolu’da HAsandağı civarındaki Acıgöl, Doğu Anadolu obsidienleri; Zagros Dağları üzerindeki Jarmo, Suriye’de Orta Anadolu obsidienleri; Çatalhöyük, Canhasan, Suberde, Karain, Kıbrıs ve Filistin’e kadar yayılmıştır.

Dendrokronoloji: Ağaçların yıllık halkaları yardımıyla yaş saptama bilimidir.

Dendroklimatoloji: Ağaçların yıllık halkalarındaki geçen seneler içinde yaşadığı ortamda yağış, kuraklık ve sıcaklık gibi iklimsel verilerin belirlenmesidir.

KALKOLİTİK ÇAĞ (İ.Ö. 5500-3000)

(Gelişkin Köy Dönemi = İleri Üretici Topluluklar Dönemi)

  • Khalkos + Lithos, bu ifade taşın yanında madenin de kullanıldığı anlaşılmaktadır. Ancak insanoğlu maden kullanmaya Akeramik dönemde başlamıştır.

  • Yiyecek üretimi ve köy yaşantısı giderek daha organize olmuştur.

  • Saban tarımda kullanıma başlar.

  • Nüfus ve buna bağlı olarak yerleşme yerlerinin sayısı artmıştır. Kimi köyler kasabaya dönüşmüş.

  • Güney Anadolu ve Mezopotamya’da sulu tarım için ilk adımlar atılmıştır.

  • Avcılık azalmıştır.

  • Önce bakır sonra bakır ve arsenik alaşımından çeşitli aletler yapılmıştır.

  • Bu kültür Neolitik ve Paleolitik kültürlere göre Anadolu çoğu yerine dağılmıştır.

Başlıca Merkezleri:

Trakya ve Kuzeybatı Anadolu (Ilupınar), Göller Bölgesi (Hacılar-Kuruçay), Konya Ovası (Canhasan I), Çukurova (Yumuktepe), Doğu ve Güneydoğu Anadolu.

ERKEN KALKOLİTİK

  • Kil kadın heykelcikleri, daha önceki ana tanrıça anlayışından farklı olarak yapılmış ve çoğu silindirik gövdeli, cinsel organlar abartısız, burun ve kulaklar belirgin, ağız belirtilmemiş şekilde yapılmıştır.

  • Büyük boyutlu ve insan biçimli kült vazolar yaygındır.

  • Özellikle Hacılar’da ev içi gömmelerin son temsilcisi olan ve bir kadın ile bir bebeğin beraberce gömüldüğü görülür. Hoker tarzından ancak ölüler extramural gömüldüler.

  • Ana tanrıçanın bir çocukla az hayvanla görüle tasvirleri tamamen son bulmuştur. Ana tanrıça heykelciklerinin gözüne obsidien yerleştirilmiştir.

  • Giriş yine çatıdandı.

  • Çanak çömlekler son derece canlı renlerle süsleniştir. Tek renkli çanak çömlek kullanımı devam eder.

HALAF KÜLTÜRÜ

İ.Ö. 5600 yıllarına doğru Kuzey Mezopotamya’da ortaya çıkan bu kültür 5000/4900 yıllarına değin yaşayan Halaf kültürü Yakındoğu’nun en gelişmiş boya bezmeli çömlek geleneğidir. Adını Türkiye – Suriye sınırındaki Re’s ül Ayn yakınındaki Halaf Höyüğünden almaktadır.

Kültür – Doğuda Zagros Dağlarının eteklerinden batıda Fırat Irmağı ve Çukurova’ya; kuzeydoğuda Malatya-Elazığ; kuzeybatı’da Van Gölü’nün doğu kıyılarına kadar yayılmıştır.

Başlıca Merkezleri:

Arapçiya Höyüğü (Kuzey Irak), Hassuna, Tepe Gavra, Çagar Bazar.

Bu dönemde Erken – Orta – Geç Halaf olarak ayrılır. Buna karşılık orta evrede Tholos

denen kubbeli yuvarlak bir ana mekan ile yanda üzeri semerdamlı bir ya da birkaç gözlü dikdörtgen çıkıntıdan oluşan bir yapı tarzı gelişmiştir.

Anadolu’da bu dönemi yansıtan merkez Siverek yakınlarındaki Çavi Tarlası’dır ve tholos’lu yapılarla ünlüdür. Diğr bir merkez Tilkitepe (Van)’dir.

UBEYD KÜLTÜRÜ (İ.Ö. 5000-4300)

Güney Mezopotamya’da Ubeyt höyüğünde meydana çıkan bir kültürdür. Sumer medeniyetinin temellerinin atıldığı bir dönemdir.

Yoğun bir şekilde bu dönemde artan nüfus 5000’de kuzeye doğru yayılarak Halaf uygarlığına son vermiştir. Bu kültür kuzeyde Malatya-Elazığ, kuzeybatı’da Adıyaman-Mersin, Güneyde Amik Ovası’na yayılmıştı. Ubeyt Çanak çömleği sanat özellikleri açısından Halaf’tan oldukça geriydi.

Başlıca Merkezleri:

Korucutepe B, Norşuntepe, Tilkitepe II, Lidar, Samsat, Sakçagözü, Değirmentepe 7.tabaka– Bakır madenciliği yüksek seviyededir.-, Yumuktepe XVI. tabaka.

GEÇ KALKOLİTİK ÇAĞ (İ.Ö. 4500 – 3000)

  • İ.Ö. 4500 yıllarında Anadolu Balkanlardan ve Boğazlar üzerinden gelen bir takım göçmenlerce yerleşilmiştir.

  • Nüfus giderek artmıştır.

  • Hayvancılık ön plandadır.

  • Çanakkale Boğazı ilk kez bu dönemde yerleşmeye sahne olmuştur.

  • Bebekler kaplar içinde oda tabanlarına yetişkinler ise yerleşme alanı dışına gömülüyordu.

  • Aphrodisias başka bir yerleşme merkezidir.

  • Göller Bölgesi’ndeki yerleşmeler Erken Kalkolitik Dönem’in sonlarında bir istilaya uğrayarak ıssızlaşmıştır. Bu felaketten kısa bir süre sonra bölge yeniden yerleşime sahne oldu.

Başlıca Merkezleri:

  • Kuruçay 6A tabaka Bu dönemde burada bir yönetici sınıf belirmeye başlamıştır.

  • İkiztepe

  • Arslantepe (Malatya) Geç Kalkolitik dönemde gömü yapılmış bir mezarın üst kısmına bırakılmış 4 ceset Anadolu’da kurban edilerek öldürülmüş ilk insanlardır.

  • Hassek Höyük (Şanlıurfa – Siverek).

URUK EVRESİ (URUKLU TACİRLER) (İ.Ö. 3500-3300)

Bu ad Güney Mezopotamya’daki bir Sumer kenti Uruk’tan gelmektedir. Geç Kalkolitik – Erken Tunç I Geçiş Dönemi olarak da nitelenen GEÇ URUK EVRESİ’NDE güneyde Sumer Uygarlığının ilk önemli adımı atılmıştır.
ESKİ/İLK TUNÇ ÇAĞI = İLK DEVLETLER

ITÇ I (İ.Ö. 3200/3000 – İ.Ö. 2700/2650)

ITÇ II (İ.Ö. 2700/2650 – İ.Ö. 2500/2400)

ITÇ III (İ.Ö. 2500/2400 – 2000)

  • Bu kültür Geç Kalkolitik Çağ kültüründen gelişmiştir.

  • Önceleri bakır+arsenik daha sonra bakır+kalayın karışımı ile tunç elde edilmiştir.

  • Güney Mezopotamya’da Sumer, Akad, güneybatıda Elam, batıda Mısır gibi devletler ortaya çıktı.

  • Halklar örgütlenerek yönetici bir sınıf ortaya çıktı.

ITÇ I

Bu dönemin önemli yapı türü megoran’dır. Megoran: Dikdörtgen planlı büyük bir salon ve önündeki sundurma biçimindeki holden oluşan yapıların genel adıdır. İ.Ö. 3.binden başlayarak Ege dünyasının en sevilen yapı türüdür.

  • Ölülerin tamamı artık yerleşim dışına gömülür. Troia I’de birkaç çocuk mezarı dışında tüm gömüler yerleşim dışına yapılmıştır. Bu dönem mezerlerı Yrotan – Babaköy – Ovabayındır (Balıkesir), Kusura (Afyon), Harmanören, Karataş – Semahöyük (Elmalı).

  • Batı Anadolu’da başka bir merkez Demircihöyük (Eskişehir).

  • Güneybatı Anadolu’da Beycesultan, Aphrodisian (Pekmezhöyük), Bademağacı, Karataş – Semahöyük.

  • Mermer idoller yaygındır, ITÇ II’de daha çok keman şekilli idoller yaygınlaşırlar.

  • Orta Anadolu’da, Karahöyük, Alacahöyük, Alişar.

  • Çukurova’da Tarsus-Gözlükule

  • Doğu Anadolu ITÇ’nin başlarında Aras havzası kaynaklı büyük güçlere sahne olmaya başladı. ITÇ I’in sonlarına doğru Doğu Anadolu’da geleneksel kültür hızla değişmeye başladı. Oluşan yeni kültüre Erken Transkafkasya – Kura Aras – Kirbet Kerak (Ürdün) – Karaz ve Doğu Anadolu Erken Tunç Çağı ismi verildi. Hurililerle irtibatlandırılan bu güçler bölgeye Transkafkasya’dan Kura ve Aras ırmaklarının arasındaki yöreden gelmiş olmalıydı.

ITÇ II

  • 1873’de Schliemann tarafından kazılan ve Priamos’un Hazinesi olarak yanlış bir şekilde değerlendirilen ve Troia IIg’de bulunan eserler bu dönemde yüksek bir medeniyete ulaşıldığı izlenimi oluşturur.

  • IIb tabakada çömlekçi çarkı ilk kez kullanılır.

  • İlk defa depas amphikypellon adı verilen kaplar görülür.

  • Çanak çömlekte siyah renkli astar, kırmızı renge bırakır.

  • ITÇ II’de Orta Anadolu’da beylik düzeni ortaya çıkmaya başlamış devletleşme sürecinde ilk adımlar atılmıştır. Alacahöyük’te 13 kral mezarları bulunmuştur.

ITÇ III

  • Troia IV-V. evresini içine alan dönemdir.

  • Tankard, depas, goblet gibi bu döneme özgü kaplar kullanılır.

  • İnsan yüzlü bezemeli çömlek ve kapaklar önemlidir.

  • İçi kırmızı haç motifleri ile bezenmiş kâseler vardır.

  • Alişar III ve Kapadokya boyalıları adıyla anılan kap türleri görülür. Bu kaplar devetüyü, krem ya da kırmızı renkli askılı zemin üzerine koyu kahve veya siyah boya ile yapılmış geometrik bezemelidir. Alişar III boyalıları Kızılırmak kavsinin güney ve batısında yaygındır ve Kültepe’de Karum II tabaka kadar azalarak görülür.

  • Orta Anadolu bu çağda Çukurova ve Batı Anadolu ile ilişkilidir. Dolayısıyla, Kültepe’de bulunan Tarsus kökenli Suriye şişeleri ile Batı Anadolu kökenli olan soyut, mermer idoller bunun açık delilidir.

  • Kutsal alanların yerini bereket ile ilgili yeni bir ev kültürü almıştır. Bunlar at nalı şekline kutsal ocaklardır.

  • Metropol denilebilecek merkezler ortaya çıkmaya başlar.

  • Nüfus şimdiye kadar görülmediği kadar artmıştır. Yerleşmelerin etrafa şimdiye kadar görülmeyen surlarla çevrilmişti.

  • Güçlü bir yönetici sınıf ortaya çıktı.

  • Anadolu çatışma halinde bulunan pek çok beylik arasında paylaşıldı.

  • Köylerden kentlere göçler başlamıştır, Anadolu böylece bir devletleşme sürecine girmiştir.

  • Anadolu’da yönetici sınıfın yaşadığı saray denilebilecek ilk yapılar İ.Ö. IV. bin yılın sonları ile İ.Ö. III. bin yılın başlarında görülmeye başlandı. Harran’ın 2400’lerde bir kraliçe tarafından yönetildiği bilinir.

  • Hatti ismi ilk defa Akadlar tarafından (İ.Ö. 2350-2150) kullanılmıştır.

  • Dört tekerlekli arabalar kullanılmıştır.

  • Elam Devleti’nin temelleri atılır.


ORTA TUNÇ ÇAĞI (İ.Ö. 2000-1650/1600)

ASUR TİCARET KOLONİLERİ ÇAĞI (İ.Ö. 1970-1723)

  • Bu dönemde bakır ve kalayın karışması sonucu tunç elde edilmişti. Ancak kalay Anadolu’da fazla yoktu. Bursa-Soğukpınar yakınlarındaki Madenbelenitepe’de de kalay yatakları bulunmaktadır. Dolayısıyla kalay Uzakdoğu, Pakistan ve Afganistan’dan sağlandı.

  • Bu ticaret ağının başlangıcı Asur, bitiş noktası ise Kayseri yakınlarındaki Kanis/Nesa/Anisa idi. Asurlu tüccarlar beraberinde kalay, dokunmuş ince kumaşlar, fildişi ve lapis lazuli taşı getiriyor, Anadolu’dan ise altın, gümüş ve değerli taşlar götürüyordu.

  • Bu dönemde Anadolu RABA’UM (kral) ve RUBATUM (kraliçe) ile yönetilen pek çok beylik vardı.

  • Bu dönemde Asruca Karum (liman) ve wabartum (konuk/istasyon) adlı pazar yerleri kuruldu. Başlıca Karumlar: Nesa, Hattusa, Samuha, Turhamit, Hahum, Tegarama, Wahsusana. Başlıca wabartumlar: Kussara, Ankuwa, Mama, Sabtina, Zalpa idi. En önemli Karum Kaneş idi ve kralları Zipani, İnar, Uarsama, Pithana, Anitta, Zuzu idi.

  • Kaneş’te dört tabaka vardır. Yazılı belgeler II-Ib’de ele geçmiştir. Karum II (Asur kralı Ilusuma ile başladı, İ.Ö. 1850-40’da Asur kralı II Puzur-Asur ile son buldu. Ib tabakası Asur kralı I.Samsi-Adad (1813-1781) ile çağdaştır.

  • Kaneş’te ele geçen tabletler eski Asur dili ve yazısıyla yazılmıştır. Ticari sözleşmeler, mahkeme kararları, evlat edinme, evlenme, boşanma, köle ticareti, miras konularını içerir. Kaneş, Asur Ticaret Koloniler Çağı’nın son evresinde yandı, bu yangından sonra Hitit devleti belirmeye başladı.

  • Anitta İ.Ö. 1750’de tarih sahnesinde görülür ve Hammurabi ile çağdaştır.

  • Oğlu Beruwa ismine ise Alişar’da bulunmuş bir tablet üzerinde adı geçer.


  1   2   3   4   5

sosyal ağlarda paylaşma



Benzer:

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconFatih sultan mehmet iLKÖĞretim okulu 5-a sinifi sosyal biLGİler etkiNLİkleri

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconDinler tarihi ders notları final yahudilik

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconKelam Tarihi Ders Notları Mehmet Bulgen Final

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconİstanbul üNİversitesi sosyal biLİmler enstiTÜSÜ

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconAnadolu üNİversitesi AÇIKÖĞretim faküLtesi

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconGÜzel sanatlar fakültesi resim böLÜMÜ III. KİŞİLİk ve ruh bozukluklari

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconMarmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Anabilim Dalı

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconİstanbul üNİversitesi İstanbul tip faküLtesi

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconDers notlari

Bu ders notları, Selçuk Üniversitesi, A. Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği abd, ‘Eskiçağ Tarihi ve Uygarlığı’ adlı dersinin öz ve genel bilgilerini içermektedir iconDers notlari


Sanat




© 2000-2018
kişileri
s.ogren-sen.com